Historie SV Hulsberg

Wanneer de eerste voetbal rolde in Hulsberg, is moeilijk te achter halen, echter wel bekend is dat rond 1919 de eerste echte voetbalclub werd opgericht. De hr. Frederiks, Eyssen en Hendriks lagen aan de basis hiervan. Onder de naam Blauw wit werd gestart in de Rooms Katholieke Limburgsche Voetbalbond. De heer Meijs uit Aalbeek stelde een weiland gelegen tussen de Wijnandsraderweg en de Nutherweg beschikbaar. Een lang leven was Blauw wit niet gegund want reeds op 5 augustus 1920 werd deze vereniging door de RKLVB geroyeerd, wegens een schuld van FI.1,25 per lid, omgerekend ongeveer 55 euro cent.

Echter de voetbalsport had in verenigingsverband zijn in trede gedaan in Hulsberg en zo zien wij dat er een nieuwe club werd opgericht ATC ( Aalbeek Traplust Combinatie) welke zich ook aansloot bij de katholieke voetbalbond. ATC is vermoedelijk voort gekomen uit twee niet geregistreerde clubs. Echter op 14 november 1923 verdween ook deze club uit de boeken wegens een schuld nu van fl. 2,24 per lid. Tot ongeveer 1928 bleef deze vereniging echter als ongeorganiseerde voetbalclub bestaan. In 1924 zien wij dan plots de naam van De Zwaluwen in de boeken opduiken welke aan de competitie ging deelnemen. Heel waarschijnlijk waren hier spelers bij betrokken die zich niet bij ATC aansloten. Echter het spreekwoord driemaal is scheepsrecht bestond toen waarschijnlijk nog niet, want tijdens het seizoen 1931-1932 werden ook de Zwaluwen met een schuld aan de bond geroyeerd.

In het seizoen 1932-1933 komen wij de naam AVV (Aalbeekse Voetbal Vereniging) tegen in de analen van de RK Limb. Voetbal bond. Deze vereniging hield op te bestaan in 1938 waarna op Hemelvaartsdag 18 mei 1939 RKVVH werd geboren dat als basis heeft gediend voor het huidige SV Hulsberg. Een speelveld werd snel gevonden, de zo genaamde Huijts wei gelegen aan de Zandweg, als clublokaal en kleedlokaal had men de beschikking over café Mon v.d. Broeck (Wilhelminaplein). Met de rechten van AVV werd tijdens het seizoen 1939-1940 deelgenomen aan de competitie en kwam men uit in de overgangsklasse. Er was direct succes want men werd kampioen echter zonder promotie, aangezien dit seizoen niet volledig kon worden afgewerkt i.v.m. de naderende oorlog. Een seizoen later dus een nieuwe start, echter voor aanvang hiervan werd op bevel van de bezetter de fusie tussen de RKLVB en de LVB een feit. De LVB was reeds eerder een onderdeel van de Nederlandse Voetbal Bond later KNVB. Er gebeurde echter nog iets in Hulsberg, want in het lokaal Muylkens gelegen naast het lokaal v.d. Broeck werd een tweede voetbalvereniging opgericht t.w. Hulsbergse Boys en ook zij vonden een speelveld gelegen aan de Zandweg, iets verder richting Klimmen, dan het RKVVH veld.

Met RKVVH ging het bergopwaarts want tijdens het seizoen 1942-1943 kon men reeds met twee elftallen aan de competitie deelnemen.

En in 1944-1945 zelfs met 3 teams. Tijdens het seizoen 1945-1946 Promoveerde RKVVH naar de vierde klasse NVB na een 3-0 overwinning op Vilt en het succes in de promotie wedstrijden tegen Torn en Limbricht.

Hulsbergse Boys had inmiddels een nieuwe locatie gevonden en was in 1943 verhuisd naar Aalbeek terwijl ook een naam verandering had plaats gevonden want met ingang van het seizoen 1944-1945 werd de naam Aalbeker Boys ingevoerd in de analen. Tevens kon men dit seizoen ook aantreden met twee elftallen, echter een jaar later moest dit weer terug getrokken worden wegens gebrek aan spelers.

RKVVH dat tijdens het seizoen 1946-1947 een beslissingswedstrijd op Walram terrein met 1-0 won van Berg promoveerde naar de derde klasse waarin men zich twee seizoenen wist te handhaven. In het seizoen 1949-1950 vond de derby plaats tussen RKVVH 2 en Aalbeker boys 1. Met maar liefst 6-1 bleven de Boys de baas en legde daarmee de basis voor het kampioenschap in de tweede klas LVB. Echter dit feest werd enige weken later terug gedraaid aangezien de Boys tijdens deze competitie wedstrijden gespeeld hadden met een niet gerechtigde speler. Na een diepgaand onderzoek en het afleggen van foutieve verklaringen werd het kampioenschap toegewezen aan SCKR en volgden een schorsing voor bijna het gehele eerste elftal en het bijna voltallig bestuur. En dat na drie weken feesten. Gelukkig wist Aalbeker Boys deze tegenslag te overwinnen en kon men zelfs weer met twee elftallen deelnemen aan de competitie.

De begin jaren vijftig bleven rustig voor RKVVH al dient opgemerkt dat men inmiddels verhuist was, de Huijts wei was vervangen door het Hitje aan de Wissengrachtweg. In 1952 dan toch succes voor Aalbeker Boys men promoveerde naar de eerste klas LVB. Echter tijdens het seizoen 1953-1954 diende men deze klasse weer in te ruilen voor de tweede terwijl men zelfs het tweede elftal terug moest trekken wegens spelers gebrek, er was veel werk aan de winkel in Aalbeek. Met name J. Muys, J. Erven, L. Rouwette en J. a Campo namen deze last op hun schouders en met succes zoals later zou blijken.

Bij RKVVH werd in 1953 gestart met een jeugdafdeling onder leiding van P.Ubachs. Het derde elftal in 1952 gepromoveerd naar de tweede klas LVB keerde terug naar de haar vertrouwde derde klas. Het tweede deed het beter en promoveerde in 1954 naar de eerste klas LVB. Tijdens het seizoen 1955-1956 het eerste jeugdsucces voor RKVVH. Het A jeugd werd kampioen, voor Walram en RVU. En herhaalde dit een seizoen later.

Tijdens het seizoen 1957-1958 kreeg RKVVH haar eerste supportersclub onder leiding van G. Laeven terwijl H. Putters, secr. W. Chermin, penm. J.Schillings, H. Meertens, A. Kaelen en A. Neven de overige bestuursleden vormden.

Het eerste elftal werd kampioen omdat naaste rivaal Berg in Lemiers De hierop volgende promotie wedstrijden tegen resp. SCG, Langeberg en IVS, werden met succes gespeeld en de promotie naar de derde klas was een feit. Een jaartje later 1957-1958 wist Aalbeker Boys een beslissingswedstrijd tegen Klimmania met 1-0 te winnen en promoveerde weer naar de eerste klas LVB. De huldigings-wedstrijd tegen RKVVH werd echter-met 4-1 verloren.

Begin 1960 gingen de eerste stemmen op voor het aanleggen van nieuwe speelvelden waar behalve RKVVH ook Aalbeker Boys terecht zou kunnen. Echter voor de Boys liepen deze plannen op niets uit, terwijl in 1961 de eerste spade in de grond ging op een veld gelegen aan de Mesweg. De Boys hadden inmiddels een nieuw home gevonden aan de Nieuwenhuisstraat gelegen achter het clublokaal Hendricks. Er volgden nu een aantal jaren van betrekkelijk rust bij beide verenigingen zeker gezien het voetballend gebeuren. Aalbeker Boys kreeg in 1963 een pupillen elftal en er werden twee autobussen aangekocht die als kleedruimte dienst moesten doen, terwijl het tweede team van de Boys via een overwinning op Amicitas kampioen werden en promoveerden naar de tweede klas LVB.

Bij RKVVH werd de jeugdafdeling uitgebreid met een D en E team vanaf nu kon men van het achtste jaar terecht. Op 1 september werd het nieuwe speelveld plus een oefenhoek in gebruik genomen.

In 1964 vond de geboorte plaats van de RKVVH revu, inmiddels een begrip geworden, zeker tijdens de carnavalsdagen.

In 1967 moest RKVVH na twee degradatie-wedstrijden tegen IVS degraderen en keerden terug naar de vierde klasse. In Aalbeek werd een dames team opgericht en het eerste team van Aalbeker Boys wist op Hemelvaartsdag 1967 de felbegeerde promotie naar de vierdeklas KNVB te bewerkstelligen via een 2-1 overwinning op Sanderbout. Groot feest in Aalbeek.

Op 15 oktober vond de officiële oprichting plaats van een handbalclub die aanvankelijk een onderdeel van RKVVH was. Voor aanvang van het seizoen 1969-1970 hebben zich de handbal dames afgescheiden en gingen verder onder de naam Filarskis. Echter iets eerder op 1 september werd een veteranen team opgericht en deze vormden wel een apart onderdeel binnen de vereniging. De grondleggers hiervan waren H. Dekkers, J. Ritzen, W. Habets, T. Zieverinck en H. Vandenbroeck, deze laatste werd tevens voorzitter. Voor de eerste maal in de geschiedenis van het voetbal in Hulsberg troffen zich tijdens het seizoen 1967-1968 de twee plaatselijke voetbalverenigingen elkaar in competitieverband. Beide wedstrijden werden op, het hoofdveld van RKVVH gespeeld en door hen ook gewonnen, 3-0 en 1-0.

RkVVH wist in deze competitie na een 3-1 overwinning op Zwart wit weer derde klasser te worden.

In Aalbeek ontstonden problemen omtrent een geschikt speelveld aangezien het toenmalige sportveld door de KNVB was afgekeurd. Men diende uit te wijken naar een der velden van RKVVH, hetgeen heel wat voeten in de aarde had. Voor het eerst werden de jeugdtoernooien in Hulsberg  georganiseerd voor A-B-C-D-En E elftallen, dit werd een groot succes.

Tijdens het seizoen 1970-1971 degradeerde Aalbeker Boys naar de eerste klas LVB en wat meer van belang was de FUSIE gesprekken kwamen op gang. Bij RKVVH waren hierover weinig of geen problemen en was er vrij snel een akkoord, echter bij de Boys diende twee stemmingsronden plaats te vinden alvorens deze fusie een feit was.

Na ruim dertig jaar concurrentie tussen Aalbeker Boys en RKVVH nu eindelijk weer één voetbalclub in Hulsberg. De naam was vrij snel gevonden, Sport Vereniging Hulsberg ( SVH) was een naam waar ieder vrede mee kon hebben. De clubkleuren geheel naar het gemeente wapen werden Geel, Groen en Rood.

Het eerste bestuur van SVH bestond uit H. De Esch voorz. J. Muys secr. J. Gijzen 2e secr. H. Wouters penningmeester J. Erven, E. Backbier, H. Muys, J. Gerards, A. Notenborn, H. Habets, W. Meex, J. Jacobs, T.  Zieverinck. Dat deze fusie naar voetbal succes zou lijden was vrij snel duidelijk, tijdens het seizoen 1972-1973 werd SVH kampioen en promoveerde naar de tweede klas KNVB nog nooit had men in Hulsberg zo hoog gespeeld. Het was een terecht kampioenschap want met liefst 13 punten voorsprong op rivaal Sportclub 25 werd het een waardig kampioenschap. Door de KNVB werd voor het seizoen 1973-1974 de hoofdklasse voor de amateurs ingevoerd, met als gevolg dat de eerste 4 geplaatste teams zouden promoveren naar de eerste klasse. SVH eindigde als tweede achter KEV en dus het eerste klasse schap was een feit.

Deze promotie bracht ook zijn problemen mee, op aandrang van de diverse leden diende een nieuw bestuur te komen. Uitbreiding van de kleedaccommodatie evenals een kantine met keuken stond op het programma. Giel Heiligers werd voorzitter en was de grote animator bij deze uitbreiding welke op 25 aug 1974 in gebruik werd genomen. Hoewel het tweede elftal tijdens het seizoen 1974-1975 het kampioenschap behaalde, bleek dat alle perikelen welke zich hadden afgespeeld toch funest te zijn voor het eerste team. Het degradeerde terug naar de tweede klasse KNVB. Inmiddels onderging het sportpark een algehele renovatie. Niet alleen de voetbalvelden maar ook de tennisbanen en handbalvelden werden op de schop genomen. Na twee jaar zich gehandhaafd te hebben degradeerde het eerste team in 1977 naar de derde klasse. Er kwam een behoorlijke verjonging de oudjes, van het eerste bleven bij elkaar en vormden een vijfde team, hetgeen direct succes kende. Na een beslissingswedstrijd tegen Minor 4 op GSV veld werd na een 3-0 overwinning het kampioenschap binnengehaald. Het doelsaldo in deze kompetitie zegt voldoende 116 voor en slechts 1 tegen. Het eerste handhaafde zich in de derde klasse.

Aan het seizoen 1978-1979 werd met 5 senior elftallen en 8 junioren deelgenomen. Echter de degradatie-duivel was nog niet uit Hulsberg verdwenen. Het eerste team kon zich niet handhaven en degradeerde naar de vierde klasse terwijl het tweede naar de tweede klasse afd. degradeerde. En dat met het veertigjarig jubileum voor de ogen. Op 25 juni 1980 kreeg de SVH familie een uitbreiding, een afdeling zaalvoetbal werd opgericht welke het domein vond in de nabij gelegen sporthal, deze afdeling beschikte bij oprichting over 33 leden. Inmiddels zijn wij dan aangeland bij de tachtiger jaren, en om eerlijk te zijn, ons vlaggenschip stond tijdens deze periode niet zo sterk in haar schoenen en beleefde enkele moeilijke seizoenen. Als diepte punt springt het seizoen 1987-1988 in het oog. Met 4 punt uit 11 wedstrijden stond degradatie naar de afd. Limburg heel lang voor ogen. Echter na de winterstop en onder leiding van een oud speler W. Rouwette werd alsnog het vege lijf gered. Natuurlijk waren er ook weer tal van plus punten en daar praten wij toch liever over nietwaar.

Op 8 september 1980 werd een nieuwe supportersclub opgericht, het huidige Geel-Rood. Nadat veel supportersverenigingen reeds waren voorgegaan was het Remy Vaessen, Jo Huntjens en Tinus Sieverick die al vrij snel een enthousiaste groep achter zich wisten te krijgen. In 1981 werd wederom de kleedaccommodatie uitgebreid, tevens kreeg men de beschikking over een massage ruimte en een bestuurskamer. Gerard Hoenen volgde als trainer Toine Gardeniers op. Tijdens het seizoen 1982-1983 kwam het eerst een puntje tekort voor een kampioenschap, RKVCL bleek iets sterker. Een seizoen later was het Rapid welke onze jongens net voor ging. Hulsberg moest tot het seizoen 1986- 1987 wachten op een kampioenschap bij de senioren. In dat seizoen werd het twee kampioen en promoveerde naar de eerste klasse afd. Het seizoen daaropvolgend kreeg SV Hulsberg een geheel nieuwe lichting in haar gelederen. Na een lange voorbereiding lukte het o.a. M. Ruwette. H. Dreessen en L.Speetjens een dames team van de grond te krijgen. Aanvankelijk konden zelfs twee elftallen van start gaan. Dit bleek echter vrij snel te hoog gegrepen.

1989 stond in het teken van een halve eeuw SV Hulsberg, het werd een daverend feest weekend, met een optreden van de Nederlandse Rijkspolitiekapel. Arie Pieneman werd als nieuwe trainer benoemd, Met het vroegere Aalbeker Boys wist hij in 1968 zelfs kampioen te worden en vierde klasser. Hij was dus geen onbekende. Lang bleef pieneman niet bij de SVH, zijn gezondheid liet na en dus moest Hulsberg op zoek naar een opvolger. Deze werd een seizoen later gevonden in Bert Isenborgh. Slechts een seizoen bleef deze bij de SVH alvorens naar buurman Minor te verkassen. Het werd echter een gedenkwaardig seizoen, want na een periode van 17 jaar keerde Hulsberg terug naar de derde klasse. Er was een beslissend treffen voor nodig, op het veld van Ceasar ten overstaan van 1.500 toeschouwers velde Maurice de Heus in de tweede verlenging het lot over rivaal Amicitas met een 2-1 zegen werd een daverend feest ingezet.

Lei Kuppers volgden Isenborghs op als trainer, echter veel succes had hij niet. Een versterkte degradatie, drie clubs zouden degraderen en dat was net iets te veel voor de SVH en men keerde terug naar de vierde klasse. Er kwam ook een wisseling van voorzitter, na 18 jaar stelde G. Heiligers zijn functie beschikbaar, hij had in oud-speler en aanvoerder van SVH, Remy Vaessen een energieke opvolger gevonden. Wij noteren 26 augustus 1992. Tijdens het seizoen 1993 -1994 bleef SVH steeds aan de top van de vierde klasse meedraaien en greep zelfs een periodetitel. Echter Leonidas ging met de eer strijken nadat Willem 1 het kampioenschap had opgeëist. Inmiddels volgden Fer van Melsen Lei Kuppers op als trainer. Het belangrijkste nieuws uit 1995 was wel de opening van de tribune, welke grotendeels met eigen mensen was verwezenlijkt. Op 27 augustus werd deze met een groots feest in gebruik genomen en speelden Hulsberg een wedstrijd tegen een selectie team uit Groot Nuth..

Na vijf jaar ingedeeld te zijn in 4 A kwam Hulsberg tijdens het seizoen 1996-1997 uit in 4 B . Na lange tijd uitzicht gehad te hebben op een kampioenschap moest men in de slotfase toch Wit Groen laten voorgaan. Hoewel steeds op de voorgrond, … het zou tot het seizoen 1999-2000 duren alvorens men weer kon feesten. Had men het vorig seizoen onder leiding van Hans Zuidersma nog Passart voor moeten laten gaan tijdens promotie wedstrijden, deze maal was het wel raak. Na een nek aan nek gevecht met Sylvia werd op (alweer, Hemelvaartsdag) onder Robert Cox, als opvolger van Zuidersma de titel gehaald. Weltania werd thuis met 4-1 geklopt en Hulsberg was wederom derde klasse. Hulsberg kreeg weer even de wind mee, want een seizoen later 2000-2001 greep men een periode titel en na een bloedstollend gevecht met het uit de tweede klas gedegradeerde Willem 1 wist met op Berg terrein de promotie naar de tweede klasse te bewerkstelligen wederom een ongekend succes. Echter donkere wolken naderden Hulsberg, plots boterde het niet meer zoals het moest. Spelers en bestuur kregen problemen hetgeen invloed had op de spelvreugde. Een aantal leden verliet de vereniging en dat kreeg weer tot gevolg dat er ook in het bestuur onenigheid ontstond. Degradatie was een feit.

Na ruim 10 jaren van hard werken, waarin hij veel wist te realiseren en waarvoor de SVH hem dankbaar zal blijven ruimde Remy Vaessen  het veld als voorzitter en werd opgevolgd door Paul van Vilsteren. Max Ruwette volgde Robert Cox op.  Hulsberg dus weer terug in de derde klasse en hoewel voortvarend aan de competitie werd begonnen, bekroond met een periodetitel, wilde het na de winterstop niet meer vlotten. Men wist degradatie te voorkomen. Het tweede seizoen, 2003-2004 in de derde klasse werd hoopvol begonnen aan de competitie. Het liep echter al vrij spoedig mis. Ondanks de terug keer van enkele spelers, hetgeen ongetwijfeld een versterking betekende, kreeg men te maken met veel blessureleed. Vaste krachten moesten langdurig met lede ogen toezien hoe in de een na de andere wedstrijd soms onnodig punten werden verspeeld. Met een trainers-wissel, Max Ruwette maakte plaats voor Ronny Crommen is geprobeerd het tij te keren. Echter tot heden bleef het succes uit en bij het ter perse gaan van dit overzicht hangen letterlijk en figuurlijk grauwe wolken boven ons sportpark. Of ons SV Hulsberg ook het komend seizoen nog in deze derde klasse KNVB uitkomt is twijfelachtig, echter het verleden heeft ons geleerd, de zon komt telkens weer op.

De laatste tien jaar van 2004 tot en met 2014 worden binnenkort aangeleverd.

Johun

Bron; Voetbalhistorie 50 jr SV Hulsberg Clubbladen, div. Kranten.

UP NEXT EERSTE TRAINING SEIZOEN 2017/2018: 13 dagen 14 uren 56 minuten 21 seconden